Carlos Alcaraz staat voor een cruciale beslissing: de Spaanse tennisster moet zich haasten om fit te zijn voor het aankomende Franse Open, maar geschiedenis leert ons dat haastige beslissingen vaak nare gevolgen kunnen hebben. Op 22-jarige leeftijd is Alcaraz een van de beste spelers ter wereld en staat hij op het punt om een plek in het GOAT-debat te claimen.
Maar de druk om zijn titel te verdedigen kan hem in de verleiding brengen om door te spelen met een blessure aan zijn pols. Momenteel draagt Alcaraz een spalk vanwege een ontsteking van de peesschede.
Hij wacht op de uitslagen van een echografie voordat hij zijn comeback plant. De verleiding om de pijn te negeren en zich toch voor de Franse Open in te schrijven, is groot.
Toch zijn er tal van voorbeelden uit de tennisgeschiedenis die hem zouden moeten aanmoedigen om voorzichtig te zijn. Een van de meest sprekende voorbeelden is Juan Martín del Potro.
De Argentijn had het talent om door te breken in de tenniswereld, maar zijn carrière werd ernstig beïnvloed door aanhoudende polsblessures. Na zijn overwinning op de US Open in 2009 speelde hij door de pijn heen op de Australian Open van 2010, wat leidde tot een reeks gemiste toernooien en uiteindelijk een operatie.
Del Potro kwam in 2018 terug in de top drie, maar zijn verhaal toont aan hoe verwoestend polsblessures kunnen zijn, zelfs voor de grootste talenten. Rafael Nadal is een ander voorbeeld, hoewel zijn blessures niet zo ernstig waren als die van Del Potro.
In 2016, na een blessure tijdens de Madrid Open, besloot Nadal toch te spelen op de Franse Open. Hij bereikte de derde ronde maar trok zich terug, omdat hij wist dat zijn pols ernstige schade zou oplopen als hij verder speelde.
Deze beslissing hield hem ook uit Wimbledon. Dominic Thiem is een recentere waarschuwing.
Zijn blessure in 2021, een scheur in de achterste peesschede, resulteerde in een voortijdige terugtrekking uit de
