Favoriet bij fans Marcos Baghdatis spreekt zich uit over zijn speciale band met Wimbledon

Afbeeldingbron: d2me2qg8dfiw8u.cloudfront.net

Marcos Baghdatis, de geliefde Cypriotische tennisser, heeft in een exclusief interview zijn bijzondere band met Wimbledon onthuld. Ondanks zijn pensioen in 2019, blijft het iconische toernooi een belangrijke plaats innemen in zijn hart.

Baghdatis, die in zijn indrukwekkende carrière vier ATP Tour-titels veroverde en een hoogste ranking van wereldnummer 8 bereikte, heeft onvergetelijke momenten beleefd op het gras van het All England Club. De liefde voor Wimbledon begon al op jonge leeftijd.

“Het was het eerste toernooi dat ik ooit op televisie zag, toen ik negen jaar oud was,” vertelt Baghdatis. De finale van Wimbledon 1992, tussen Andre Agassi en Goran Ivanisevic, maakte een blijvende indruk op de jonge Baghdatis.

“Als kind was de droom altijd om op Wimbledon te spelen, vooral op het Centre Court. Dat is de grootste connectie die je met een toernooi kunt hebben.” Baghdatis herinnert zich zijn eigen prestaties op Wimbledon met veel trots.

In 2006 bereikte hij de halve finale, waar hij de jonge Andy Murray en de zesde geplaatste Lleyton Hewitt versloeg voordat hij het opnam tegen Rafael Nadal. Een jaar later stond hij tegenover Novak Djokovic in een epische vijfsetter in de kwartfinales.

Uiteindelijk beëindigde hij zijn carrière op het heilige gras van Wimbledon, waar hij met een wildcard zijn laatste partij speelde. De emoties die hij voelt bij zijn terugkeer naar Wimbledon zijn onmiskenbaar.

“Wanneer je het Millenniumgebouw binnenkomt, krijg je gewoon kippenvel,” zegt hij. “Het is een geweldig gevoel om terug te keren en die emoties opnieuw te ervaren, of het nu op de oefenbanen is of tijdens een leuke wedstrijd.” In 2026 zal Baghdatis opnieuw de baan opgaan in Wimbledon, dit keer als partner van Xavier Malisse in het Gentleman’s Invitation doubles event.

Ondanks zijn afscheid van de professionele competitie blijft zijn liefde voor Wimbledon onverminderd groot. “Ik voel me bevoorrecht om die connectie te houden,” sluit hij af, met een glinstering van nostalgie in zijn