In maart 1987 vond een van de meest bizarre tenniswedstrijden ooit plaats tijdens de Davis Cup. De confrontatie tussen de onbekende Paraguayaan Hugo Chapacu en de Amerikaan Jimmy Arias zorgde voor een onvergetelijke ervaring, die tot op de dag van vandaag in de sportwereld wordt besproken.
De wedstrijd zou de charme van de Davis Cup belichamen, maar ook het potentieel voor chaos en dramatiek. Op 15 maart 1987, in Asuncion, Paraguay, schreef Chapacu geschiedenis door als 285e op de wereldranglijst Arias te verslaan met 6-4, 6-1, 5-7, 3-6, 9-7.
Wat deze overwinning bijzonder maakte, was niet alleen de lengte van de wedstrijd, die 5 uur en 5 minuten duurde, maar ook de dramatische wendingen. Chapacu miste een matchpunt in de derde set, maar vocht zich terug vanuit een 1-5 achterstand in de beslissende set en redde zelfs drie matchpunten voordat hij de overwinning behaalde.
De vreugde onder de Paraguayaanse supporters was overweldigend; ze drongen het veld op, zongen en dansten terwijl ze de 24-jarige Chapacu op hun schouders droegen. De volgende dag, op 16 maart, ging het feest verder.
In een match die om 2:35 uur ’s ochtends eindigde, versloeg Victor Pecci zijn Amerikaanse tegenstander Aaron Krickstein met 6-2, 8-6, 9-7, wat Paraguay een verrassende 3-2 overwinning opleverde in de eerste ronde van de Davis Cup. De overwinning leidde tot een nieuwe uitbarsting van vreugde op het veld, waarbij Pecci samen met zijn teamgenoten Chapacu en Francisco Gonzalez door de menigte werd gedragen.
U.S. Davis Cup Captain Tom Gorman erkende de kracht van het Paraguayaanse team en de uitdaging van het spelen in Asuncion.
“Ik denk dat de tenniswereld moet erkennen dat Paraguay moeilijk te verslaan is hier,” aldus Gorman. “Natuurlijk voel ik een enorme teleurstelling
